Una mecedora olor canyís,la llum apagada, una rafega gelada s'apodera de l'habitació,una mirada caiguda mira el sòl,un nostre pàl·lid, les cames es donen per derrotades... Andreeta! Es trenca el silenci.
Ni bé ni mal,ni calor ni fred,tot com fins ara. No vols donar-me a tastar el trist sabor de la teua malaltia que impedix que sigues aquell home que treballava de Sol a Sol, em dones a entendre que millores per moments amb un pobre somriure, però els teus llavis diuen una cosa i els teus ulls un altra diferent.
Sé que tens por iaio, que el temor s'ha convertit en el teu confident, que les llàgrimes s'apoderen de tu quan creus que ningú et veu. Però tu ets fort, sé que no pots fer-li burla a tot açò,soc conscient de tot el que suposa, perque sé que poc a poc et menjarà i s'endurà el teu perfum a eixe món que tantes voltes m'has nomenat, a lo alt, pot ser allí et convertisques alfarero i sigues l'amo dels cels.
Iaio, vages on vages, sigues on sigues, sempre et duré agafat de la mà per allà on jo vaja, vaig a recòrrer el món agafada de tu i sempre vaig a somiar-te. Anem a disfrutar del que queda, els meus oïts tenen ganes boges d'escoltar les teues històries iaio, per sempre el meu iaio.
Mi sueño
Nunca creí poder volar,y mucho menos ser capaz de mantener tan rico vuelo. Yo pensaba que eso de soñar sólo podía experimentarse cuando tu cuerpo se entrega plenamente al sueño,cuando se duerme,cuando tus ojos se cierran bien fuerte para vivir las mil y una noches.
Pero de repente,te das cuenta de que no, de que es cierto que puedes soñar despierta, de que te pellizcas una y otra vez y no despiertas en tu cama deshecha porque vives en una realidad,una realidad compartida.
Contigo comparto mi realidad, con la persona que ha pegado a mi vida un giro de 180 grados y ha puesto el cielo en mis pies y el olor a tierra húmeda frente a mi sién. Mi héroe, has sido capaz de conquistar todos los campos de batalla que suponían una distancia entre nosotros, has sido capaz de sacar lo mejor de mí en los momentos más duros, capaz de reír conmigo hasta dolernos las muelas, capaz de todo por una sola razón:por mí. No sabes cuan orgullosa me siento, que escalofrío invade mi cuerpo cuando escucho tu dulce voz, como late mi corazón cuando te pienso, como de rápido van mis pies a tu encuentro, como se estiran mis labios buscando tus besos, como nos ríe la vida y nos acaricia el tiempo cuando te cojo de la mano y siento que te tengo.
Pero de repente,te das cuenta de que no, de que es cierto que puedes soñar despierta, de que te pellizcas una y otra vez y no despiertas en tu cama deshecha porque vives en una realidad,una realidad compartida.
Contigo comparto mi realidad, con la persona que ha pegado a mi vida un giro de 180 grados y ha puesto el cielo en mis pies y el olor a tierra húmeda frente a mi sién. Mi héroe, has sido capaz de conquistar todos los campos de batalla que suponían una distancia entre nosotros, has sido capaz de sacar lo mejor de mí en los momentos más duros, capaz de reír conmigo hasta dolernos las muelas, capaz de todo por una sola razón:por mí. No sabes cuan orgullosa me siento, que escalofrío invade mi cuerpo cuando escucho tu dulce voz, como late mi corazón cuando te pienso, como de rápido van mis pies a tu encuentro, como se estiran mis labios buscando tus besos, como nos ríe la vida y nos acaricia el tiempo cuando te cojo de la mano y siento que te tengo.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)